20km do Roncesvalles

Ale było cicho w nocy! A jakie mgły piękne! Wilgotność 120%. Spało się cudownie, tylko nie wiedzieć czemu obudziłem się o 3:50. Wtedy też stwierdziłem, że zarezerwowanie odrębnego pokoju to był strzał w dziesiątkę! Chrapanie z sąsiedniego pokoju próbowało przeniknąć nawet do naszego.

„Śniadanie” wydawane było od 7:00 do 7:30. Było jasno powiedziane, ze o 7:30 nie ważne co, ale trzeba się zbierać! Na ten najważniejszy posiłek dnia wydawano: starą gumową bagietkę, masło, ciapkę dżemu, płatki z mlekiem, „kawę” i coś co kiedyś było sokiem, chociaż dziś już nie wiadomo jakim. Przed chwilą zaś dowiedziałem się, że kilometr dalej w nowym albergue, były dobre warunki nocowania i pyszna kolacja i śniadanie… Może next time.

Ponieważ schronisko w którym nocowaliśmy było na zboczu, o 8 od razu zaczęła się wspinaczka. W ciągu ponad 5 i pół godziny marszu plus 2h przerw pokonaliśmy przewyższenie 731m w górę i około 600m w dół. No było męcząco.

Warto było jednak podjąć taki wysiłek dla takich widoków

Chociaż były i przejaśnienia

Około połowy trasy dotarliśmy do Hiszpanii, ale nie poprawiło to pogody.

Ale za to pojawiły się polany pięknych wrzosów

I w ogóle było ładnie

Więc podziwialiśmy przyrodę, zwłaszcza Ania

Na trasie napotkaliśmy wiele zwierząt

Aż dotarliśmy do albergue

Zaraz kolacja a potem spać! Dzisiaj w słuchawkach by nie słuchać chrapania, zwłaszcza własnego…

A, i bardzo ważne jest rozciąganie po tak wyczerpującej drodze